HOBIT.
Përktheu: Andi Dhimitri
Të paralajmërova! A s'të paralajmërova se ç'ndodh po të merresh me xhuxhët?
Dhe tani shiko, kanë zgjuar dragoin. Sollën apokalipsin mbi tokën tonë.
Hajde, shpejt!
Më shpejtë. Po përpiqem të largohem.
- Kujdes. Shpejt, lërini librat. - Merrni të gjithë pjesën tjetër.
Jo, zotëri.
- Duhet të shpëtojmë qyteti. - Qyteti është i humbur.
- Të shpëtojmë arin. - Dëgjuat? Nxitoni!
- S'ka kohë. Duhet të ikim. - Ngrije.
Eja, vëlla. Shpejtë, shpejtë. Tani.
- Jam mirë, mund të eci. - Ne s'do ikim!
- Nuk ikim pa babanë tonë. - Nëse rrini, motrat e tua do vdesin.
Këtë do donte babai yt?
Hapni derën!
Më dëgjuat?
Jashtë.
Më jep dorën. Forca, duhet të ikim. Shpejt. - Kili, hajde!
Mos ndalo.
Na pa.
Hajde.
Shpejt.
Shpejt, më shpejtë.
Sikur t'i merrnim disa nga këta njerëz me vete... ama s'ja vlenë.
Pajtohem.
Kujdes!
Lëvizni, lëvizni.
Më shpejtë.
Jepini, më shpejtë.
Ari im, ari im.
- Kemi shumë peshë. Duhet të hedhim diçka. - Ke të drejtë!
Më shpejt, më shpejt! Jepini!
Shpirtërat e gjorë.
Babi.
Babi!
- E goditi! E goditi dragoin. - Jo.
- E bëri! E goditi në trup, unë e pashë. - Shigjetat nuk e shpojnë lëkurën e tij.
Druaj se asgjë si lë shenjë.
Bein! Çfarë bën?! Kthehu këtu!
- Lëreni. Nuk mund të kthehemi. - Bein!
Babi!
Bein, çfarë po bën? Pse nuk u largove?
- Erdha këtu për të të ndihmuar. - Jo! Asgjë s'mund ta ndalojë tani.
Kjo ndoshta po. -Bein, ik tani. Duhet të ikësh menjëherë.
Mbrapa!
Bein!
Prit, prit! Ndalo, ndalo!
Kush je ti që guxon të më vihesh kundër?
Tani po që është mëkat. Çfarë do bësh tani, harkëtar?
Të braktisën të gjithë. Askush nuk do të ndihmojë.
Tani është rasti. Lëvizni, shpejt! Drejtohuni nga uji andej.
Yt bir është ai?
S'mund ta shpëtosh nga flakët. Ai do të digjet!
Mos lëviz, bir. Qëndro pa lëvizur.
Hë pra, zgjyrë? Si do më sfidosh tani?
Tani, s'të ka mbetur gjë tjetër përveç vdekjes.
Bein, më shiko. Shiko nga unë.
Pak më majtas.
Ashtu.
Bein, mbahu!
Çfarë ishte kjo?
- Çfarë ndodhi? - E pashë, ra.
Vdiq.
Smaugu vdiq.
Për mjekrën time, besoj se ka të drejtë. Shikoni atje!
Kobat e Hereborit po kthehen në mal.
Po. Zëri do përhapet shumë shpejt, në çdo cep të Tokës që dragoi vdiq!
BETEJA E PESË USHTRIVE.
Ti...
Nuk je i vetëm.
Mithrandir.
Dikush të më ndihmoj. Ndihmë!
Ndihmë!
Merre.
Babi!
Pse mua?
Tauriel.
Kili, hajde! Do ikim.
Është familja jote. Duhet të ikësh.
Eja me mua.
Unë e di çfarë ndjej, s'kam frikë. Ti më bën të ndihem i gjallë.
- Më vjen keq. - Tauriel.
Do ndihesha krenar.
- S'e di kuptimin e asaj që the. - Them se e di.
lm zot, Legolas.
Thuaj lamtumirë xhuxhit.
Ta kanë nevojën diku tjetër.
Mbaje.
Si një premtim.
- Mund të kem ndonjë batanije? - Këto janë të thata. Do të duhen.
Kujdes!
Më jep një mua. Do vdes nga ky i ftohtë.
Shko gjeje vet. Ti nuk komandon më, Alfred.
Gabohesh. Në mungesë të padronit pushteti i kalon zëvendësit të tij...
që në këtë rast, ai jam unë. Ma jep një batanije!
Zëvendësit të tij? Mos më bëj për të qeshur.
Ti je një torollak i mjerë, asgjë më shumë. Më mirë të vdes se të nënshtrohem ty.
Ndoshta kjo mund të ndreqet.
S'do ta bëja po të isha në vendin tënd, Alfred.
Jo tani.
- Babi! - Ejani këtu!
- Qenke gjallë. - Gjithçka në rregull.
Ishte Barti, ai e vrau dragoin. E pashë me sytë e mi. Vrau bishën.
E qëlloi me një shigjetë të zezë.
Nderoheni të gjithë, vrasësin e dragoit!
Nderoheni të gjithë, mbretin Bart.
E kam thënë shumë herë. Ky është një njeri i racës fisnike.
- Një lider i lindur. - Mos më thirr ashtu.
Nuk jam padroni i këtij qyteti. Ku është ai? Ku është padroni?
Larg nga Andui, me gjithë arin tonë. Pa dyshim. Ti e di këtë.
- Ti e ndihmove të zbrazte arkat. - Jo. Unë u mundova ta ndaloja.
Ju luta! Ju përgjërova.
I thashë padronit... mos.
Mendova për fëmijët.
Askush s'do mendojë për fëmijët?
Mjaft! Lëreni të lirë. Lëshoheni!
Shikoni përreth!
Akoma nuk jeni ngopur me vdekje?
Dimri po afron.
Duhet të kujdesemi për veten. Për të sëmurët dhe të pambrojturit.
Kush është mirë, të ndihmojë të plagosurit.
Dhe kush ka forcë t'më ndjek.
Duhet të shpëtojmë atë që mundemi.
Po pastaj, çfarë do bëjmë më pas?
Do gjejmë strehim.
Ka njeri?
Bombur?
Bifur?
Më dëgjon ndonjë?
Prisni!
- Është Bilbo! - Është gjallë!
Prisni! Ndaloni! Duhet të ikni. Duhet të largohemi të gjithë.
- Po ne sapo erdhëm. - U mundova t'i flas por nuk dëgjon.
- Për çfarë e ke fjalën? - Për Thorinin. Thorinin.
Thorini, ka ditë aty poshtë. Nuk fle, nuk ha asgjë.
S'është më si më parë. Është ky vend. Mendoj se është i prekur nga sëmundja.
Sëmundja?
Çfarë lloj sëmundje?
Fili.
Fili!
Ar.
Ar i pamatshëm.
Përtej çdo trishtimi dhe keqardhje.
Admiroheni, thesarin e madhërishëm të Thorinit.
Mirë se vini, nipër.
Në mbretërinë e Ereborit.
Balin.
- E gjetët? - Jo, asgjë.
- Këtu asgjë. - Vazhdoni të kërkoni.
"Guri i Çmuar" mund të jetë kudo.
"Guri i Çmuar" është në këto salla. Gjejeni!
- Dëgjuat? Vazhdoni të kërkoni. - Që të gjithë.
Asnjë çlodhje derisa të gjendet.
Për pak tentova të të lija ta merrje.
Vetëm për të parë që të vuajë "Lëkur-Lisi". Të shoh si e shkatërron.
Të shoh si e korrupton zemrën e tij. Dhe ta zaptoi çmenduria.
Merrni vetëm gjërat e nevojshme. Na pret një marshim i gjatë.
- Ku do shkoni? - Ekziston vetëm një vend.
Mali. Je gjeni zotëri. Mund të gjejmë strehim brenda malit.
Ndoshta vjen erë dragoi. Por gratë mund ta pastrojnë.
Do jetë i sigurt, i ngrohtë, i thatë dhe plot rezerva. Mbulesa, rroba.
- Do ketë edhe ar. - Ari në atë mal është i mallkuar.
Do marrim vetëm atë që na është premtuar...
për të rindërtuar jetët tona.
Merre, bej pjesën tënde.
- Lajmi për vdekjen e Smaug do të përhapet. - Sigurisht.
Tani të tjerë do të hedhin sytë nga mali. Për pasurinë.
Dhe pozicionin.
Çfarë di ti?
Asgjë të sigurt.
Është ajo që druaj se do ndodhë.
"Elfët e Pyllit"!
Djali i mbreti, dhe elfja na janë qepur që nga Qyteti i Liqenit.
I vratë?
lkën duke qarë si frikacak.
Budalla! Ata do të kthehen me një ushtri prej "Elfësh" pas vetes!
Shko në Gundabad.
Bëji gati legjionet që të nisen.
"Elfët"!
Njerëzit! Xhuxhët! Mali do jetë varri i tyre.
Pe ndonjë gjë gjatë rrugës?
Gogolin që gjurmova në "Qytetin Liqen" e njoh se kush është.
Bolgu, ndjekësi i Azog "Shëmtirës".
Një tufë gogolësh e priste jashtë e Esgarotit. Ia mbathën në veri.
Ata gogolët ishin ndryshe nga të tjerët.
Kishin një shenjë që s'e kam parë prej kohësh.
- Shenjën e Gundabadit. - Gundabadit?
Një tufë gogolësh nga veriu i largët i Maleve Misti.
Lordi im, Legolas...
babai yt më ka dërguar. Duhet të kthehesh menjëherë. - Eja, Tauriel.
Lordi im, Taurieli është dëbuar. - Është dëbuar?
Mund t'i thuash babait tim, që nëse s'ka vend për Tauriel, s'ka as për mua!
Legolas. Është urdhër i mbretit tënd!
Po, ai është mbreti, ama ai s'komandon zemrën time.
Po shkoj në veri. Do të vish me mua?
- Ku do shkojmë? - Në Gundabad.
Magjitë s'do të shpëtojnë, plakush.
Kjo është prona e zotëriut tim...
Vdis tani, magjistar!
Tre unaza për mbretërit Elfë nën qiell...
shtatë për xhuxhat lord në sallat e tyre prej guri...
Nëntë, për njeriun e vdekshëm që është i dënuar me vdekje.
S'mund të luftosh me hijet. Edhe tani je duke u venitur.
Vetëm një dritë...
...e vetme në errësirë.
Nuk jam vetëm.
Të duhet ndihmë, zonja ime?
Duhet të kishe qëndruar i vdekur.
Mbrapa.
Mithrandir...
Rikthehu!
- Ai është këtu. - Po, është rikthyer.
Gandalf, hip lartë!
Është i dobët. S'mund të rri këtu, po i tretet jeta.
Ikni, shpejt!
Eja me mua, zonja ime.
Nisu!
Ka filluar...
Lindja do të marr fund.
Kështu Mbretëria e Angmarit do lartësohet në maje.
Epoka e "Elfëve" ka marr fund. Ka ardhur koha e gogolëve.
Ti nuk ke fuqi këtu, shërbëtor i Mordor.
Ti je pa emër.
Pa fytyrë.
Pa formë.
Kthehu përsëri në vendin tënd të pavlefshëm.
Na kanë mashtruar.
- Shpirti i Sauron rezistoi. - Dhe u përjashtua tashmë.
Do iki në drejtim të lindjes.
Duhet lajmëruar Gondori. Duhet të vendosin roje në muret e Mordorit.
Jo. Kujdesu për zonjën Galadriel. Ka konsumuar shumë fuqi.
Forca e saj po dobësohet.
Çoje te Lord Lorieli...
Zotëri Saruman, ai duhet gjetur dhe shkatërruar njëherë e mirë.
Pa fuqinë e unazës, Sauroni s'mund të dominoi sërish në Tokën e Mesme.
Ikni tani. Merrem unë me Sauronin.
- Më duhet një kalë. - Çfarë?
Gandalf, ku po shkon?
Të lajmëroj Ereborin. Ata s'e dinë se ç'po vjen. I pashë me sytë e mi.
Rreshtuar me mijëra gogolë.
Thirr miqtë tanë, zogjtë dhe bishat. Beteja për malin po fillon.
- Është këtu në këto salla. E di. - Kemi kërkuar vazhdimisht.
Jo mjaftueshëm.
Thorin, të gjithë duan ta shohim gurin e çmuar në vendin e vet.
Por akoma nuk është gjetur.
Dyshon për besnikërinë e dikujt këtu?
"Guri i Çmuar" është për të drejtën e popullit tonë.
Është xhevahiri i mbretit. A nuk jam unë mbreti?
Dëgjoni këtë...
nëse dikush do ta gjente dhe do ma fshehte...
do të ma paguaj.
Sëmundja e dragoit.
Unë e kam parë edhe më parë...
Atë shikim.
Dëshirën e tmerrshme.
Është dashuri e pamëshirshme dhe xheloze, Bilbo.
Kjo e çmendi gjyshin e tij.
Balin... nëse Thorini e gjen gurin, ose nëse gjendet, do ta ndihmonte?
Ai gur, kurorëzon gjithçka. Është samiti i kësaj pasurie.
I jep forcë atij që e posedon atë. Dhe do të rriste çmendurinë e tij.
Jo, bir... kam frikë se do ta përkeqësonte.
Ndoshta është mirë, që të mbetet e humbur.
Çfarë është ajo...
që ke në duar?
- Asgjë. - Ma trego.
Është...
E mora në kopshtin e Beornit.
E solle deri këtu?
Do e mbjell në kopshtin tim, kur të kthehem.
Çmim i vogël për të kthyer në Shajr.
Epo, një ditë do të rritet. Dhe sa herë që ta shoh do kujtoj...
Do kujtoj atë që ndodhi, të keqe apo të mirë.
Edhe fatin që pata për t'u kthyer në shtëpi.
Thorin...
Thorin, të mbijetuarit e qytetit po afrohen për në Deil.
Janë mijëra prej tyre.
Mblidhi të gjithë te hyrja.
Te hyrja, tani!
Ejani. Mos ndaloni.
Zotëri.
Zotëri!
Këtu lartë!
Shiko, zotëri! Pishtarët janë ndezur.
Atëherë, kompania e Thorin "Lëkur Lisit" ka mbijetuar.
Kanë mbijetuar?
Po thua që ka një mal me xhuxhë aty me gjithë atë ar?
Unë s'do shqetësohesha, Alfred.
Ka mjaftueshëm ar aty në atë mal për të gjithë.
Do qëndrojmë këtu sonte. Bëni një strehim dosido.
Ndizni zjarre.
Alfred, do bësh roje sonte.
Fortesa duhet të sigurohet deri në agim.
Malin sapo e kemi marrë, s'do lejoj qe ta zaptojnë sërish.
Njerëzit e "Qyteti Liqen" nuk kanë asgjë.
Erdhën te ne për ndihmë. Ata kanë humbur gjithçka.
Mos më thuaj se ç'kanë humbur ata.
I njoh shumë mirë qëllimet e tyre.
Kush ka mbijetuar nga flakët e dragoit duhet të festojë.
Ka shumë për të qenë mirënjohës.
Më shumë gurë.
Sillni gurë të tjerë në hyrje!
Po përpiqemi.
Fëmijët kanë uri. Na duhet ushqim. Nuk do të durojmë as tre ditë.
- Bart, s'ka mjaftueshëm. - Bëj atë që mundesh, Persi.
Fëmijët, të plagosurit dhe gratë janë të parët.
Po.
Mirëmëngjesi, Alfred. Ç'lajme kemi nga turni i natës?
Gjithçka e qetë, zotëri. Asgjë për t'u raportuar.
Nuk më shpëton asgjë mua!
Përveç një ushtri "Elfësh", mesa duket.
Im zot, Thranduil.
- Nuk mendonim të shihnim këtu. - Mora vesh se ju duhet ndihmë.
Merre!
Na shpëtuat.
- Nuk di si t'ju falënderoj. - Nuk ke pse të më falenderohesh.
Nuk erdha për interesat e tua. Erdha për të rimarrë diçka të timen.
Ka xhevahir në mal që i dua edhe unë. Xhevahir të bardhë.
Si drita e pastër yjore.
Xhevahiret e bardhë të Esgaroth.
Njoh një lord "Elf" që do të paguante mirë për këto.
Prit!
Të lutem, prit!
Do futeshe në luftë për një grusht xhevahiresh?
Nga reliktet e popullit tim nuk hiqet dorë shumë lehtë.
Jemi aleatë për këtë.
Edhe populli im ka të drejta mbi pasurinë e atij mali.
Më lejo të flas me Thorinin.
Do që të provosh të gjesh të drejtën me një xhuxh?
Për të evituar luftën, po.
Mund të mblidhen...
Ejani.
Përshëndetje, Thorin! Biri i Threinit.
Gëzohem që të shoh gjallë përtej çdo shprese.
Pse vini në portën e mbretit poshtë malit të armatosur për luftë?
Pse mbreti poshtë malit mbyllet brenda, sikur të ishte një hajdut?
Ndoshta sepse dyshoj se do të më vjedhin.
Zotëria im, s'erdhëm për të të vjedhur, por që të gjejmë një akomodim të mirë.
Nuk do të flasësh me mua?
Po të dëgjoj.
Në emër të popullit të qytetit, kërkoj që ti të mbash premtimin.
Një pjesë të thesarit në mënyrë që ata të rindërtojnë jetën e tyre.
S'do bëj negociata me asnjë njeri.
Për aq kohë që një armatë rri përballë portës sime.
Ajo armatë do sulmojë këtë mal nëse nuk arrijmë një marrëveshje.
Kërcënimet e tua nuk më bindin.
Po ndërgjegjja jote, nuk të thotë që kauza jonë është e drejtë?
Populli im të ofroi ndihmë.
Dhe si shkëmbim solle sipër tyre vetëm shkatërrim dhe vdekje.
Por njerëzit e qytetit liqen na ndihmuan vetëm për premtimin e një shpërblimi.
- U bë një marrëveshje. - Marrëveshje?
Ç'zgjidhje kishim po të mos ndryshonim privilegjin tonë me batanije dhe ushqim.
Dhe të shpëtonim të ardhmen tonë duke negociuar me lirinë.
Ti e quan këtë marrëveshje të drejtë?
Më thuaj pra, Bart "vrasës i dragoit". Pse duhet t'ju përmbahem kushteve të tilla?
Sepse ti na dhe fjalën. S'do të thotë asgjë kjo?
Ik! Përpara se të fluturojnë shigjetat!
Çfarë po bën?
Ti nuk mund të fillosh një luftë.
S'ke pse merakosesh ti për këtë gjë.
Më fal. Por nëse nuk e ke parë, ka një armatë "Elfësh" atje.
Për të mos përmendur qindra peshkatarë të zemëruar.
Jemi shumë pak në numër.
Jo për shumë kohë.
- Çfarë do të thotë? - Do të thotë, mjeshtër Begins...
që kurrë nuk duhet nënvlerësuar xhuxhët.
Kemi rimarrë Ereborin. Tani do ta mbrojmë.
S'do na japë asgjë.
- Sa keq! Sidoqoftë, u përpoqe. - S'po e kuptoj! Pse?
Pse të rrezikoi për një luftë?
Është e kotë të arsyetosh me ta. Ata kuptojnë vetëm nga një gjë.
Do sulmojmë në agim.
Je me ne?
Mjeshtër Begins.
Eja këtu.
Do të duhet kjo. Vishe!
Kjo veshje është bëre me çelik të lyer me argjend.
Mithril. Është quajtur nga etërit e mi. Asnjë shpatë nuk mund ta shpojë.
Dukem qesharak. S'jam një luftëtar, jam një Hobit.
E ke dhuratë, si shenjë të miqësisë tonë.
Është vështirë të gjesh miq e vërtetë.
Kam qenë i verbuar. Por tani mund të shoh gjithçka.
- Më kanë tradhtuar. - Tradhtuar?
"Gurin e Çmuar"...
një prej tyre e ka marrë.
Një prej tyre është mashtrues.
Thorin...
Qëllimi u realizua. E fitove malin. Nuk të mjafton kjo gjë?
U tradhtova nga populli im.
Ti u bëre një premtim njerëzve të "Qytetit Liqen".
Ky thesar vlen me të vërtet më shumë nga nderi yt? Nga nderi ynë.
Thorin, isha edhe unë prezent. Dhashë fjalën time.
Për këtë të jam mirënjohës. Je fisnik.
Por ky thesar s'i përket popullit të "Qytetit Liqen".
Ky ar...
është i yni. Është vetëm i yni.
Betohem për jetën time. Nuk do ndaj asnjë copë të këtij thesari.
Asnjë copë të vetme prej tij.
Gondabadi.
- Çfarë ka nga ana tjetër? - Një armik i vjetër.
Mbretëria antike e Angamarit.
Kjo fortesë dikur ishte bastioni i tyre. Këtu rrinte ushtria e tyre e madhe.
Këtu fërkoni armët e tyre të luftës.
Një dritë. Pashë lëvizje!
Do presim derisa të errësohet.
Ky është një vend vrasës, Tauriel.
Para shumë kohësh populli ynë ka luftuar në ato toka.
Nëna ime ka vdekur atje.
Im at nuk flet për këtë.
Nuk ka varr.
As kujtime. Asgjë.
Më lini të kalojë.
Hapni rrugën.
Ej, ti... Kapele me majë!
Po, ti. Nuk duam batakçinj, lypës edhe vagabondë këtu.
Kemi mjaft probleme pa ata si ty.
- Hipi kalit dhe ik tani. - Kush komandon këtu?
Kush pyet?
Tërhiqni armatën tuaj kundër xhuxhëve. Lufta po afron!
Foletë e Dol-Guldurit janë boshatisur. Jeni të gjithë në rrezik të madh!
Për çfarë e ke fjalën?
Shoh se nuk di asgjë për magjistarët.
Janë si tingujt e rrufeve të dimrit që zmadhojnë alarmin.
Por ndonjëherë një stuhi është vetëm një stuhi.
Jo kësaj here. Armatat e gogolëve po marshojnë.
Ata janë luftëtarë të përgatitur për luftë.
Armiku ynë ka mbledhur të gjithë forcën e tij.
- Pse po i lëviz letrat e tij tani? - Sepse e detyruam...
kur kompania e Thorin "Lëkur Lisit" u nis për të rimarrë vendlindjen e tyre.
Xhuxhët s'duhet të kishin arritur kurrë në Erebor.
Azog "Shëmtira" u dërgua t'i vrasë. Padroni i tij, do kontrollin e malit.
Jo vetëm për thesarin që ka brenda. Por edhe për vendin strategjik që ka.
Atje qëndon porta për të marrë tokat e Angmarit në veri.
Nëse ajo mbretëri e ligë do të ngrihet sërish...
Rivendelli, Laurieni, Shajri, edhe vetë Gondor do bjerë.
Këto armatat që ti po flet, Mithrandil... Ku janë?
Ushtria jonë do të jetë në pozicion në të gdhirë.
Sulmi do jetë i papritur dhe i shpejtë!
ldiotët!
Kanë harruar se çfarë jeton nën këto toka.
Ata harruan tokë-ngrënësit.
Nëse duam të hyjmë... duhet të lëvizim tani.
Po lëvizin të bashkuar.
Këta lakuriqë janë të trajnuar për një qëllim.
Për çfarë?
Për luftë.
Duhet të lajmërojmë të tjerët. - Ndoshta është tepër vonë... nxito!
Që kur këshilla ime vlen kaq pak? Ç'mendon s'e po përpiqem të bëj?
Besoj s'e ti po përpiqesh të shpëtosh miqtë e tu xhuxhë.
E admiroj besnikërinë tënde për ta.
Por kjo nuk ma kthen mendjen nga synimi im.
Ti e fillove këtë gjë.
Do më falësh nëse e përfundoj. Janë në pozicion harkëtarët?
Po, zotëriu im.
Jepu urdhër. Po lëvizi diçka në atë mal, vriteni!
Xhuxhëve u kaloj koha.
Ti, harkëtar! Je dakord për këtë gjë? Kaq i rëndësishëm është ari për ty?
Do ta blije me gjakun e xhuxhëve?
Nuk do arrij deri atje. Kjo është një betejë që s'mund të fitojnë.
Kjo nuk do t'i ndalojë. Mendoni se xhuxhët do dorëzohen?
Ata do luftojnë deri në vdekje për të mbrojtur atë që u përket.
Bilbo Begins.
Nëse nuk gabohem, ky është hajduti i vogël që vodhi...
çelësat e qelive të mia poshtë "hundëve" të rojeve të mi.
Po. Më fal për atë gjë.
Erdha... t'ju japë këtë.
Zemra e malit. Xhevahiri i mbretit.
Ka vlerë të madhe.
Çne është e drejta jote ta dhurosh?
E mora si pjesën time të 14-të të thesarit.
Pse po e bën këtë gjest? Ti nuk na detyrohesh për asgjë.
Nuk po e bej për ju.
E di që xhuxhët mund të jenë këmbëngulës dhe kokëfortë.
Të vështirë, të dyshimtë dhe të rezervuar.
Kanë mënyrat më të këqija që mund të imagjinohen.
Por janë të guximshëm...
të sjellshëm dhe besnikë, për fat të keq.
I kam përzemërt ata dhe do të doja t'i shpëtoja nëse mundem.
Thorini, e vlerëson këtë gurë më shumë se çdo gjë tjetër.
Në shkëmbim të tij, unë besoj se do t'u japi atë që ju takon.
S'do jetë nevoja për luftë.
Çlodhu sonte. Duhet të nisesh nesër.
- Si the? - Largohu që këtu sa më shpejt të mundesh.
Unë nuk iki.
Jam zgjedhur si i katërmbëdhjeti. S'dua të largohem nga ata tani.
S'ka asnjë shoqëri. Të paktën jo më.
Kush e di ç'do bëjë Thorini kur të marri vesh për ty.
- S'kam frikë nga Thorini. - Epo, duhet të kesh.
Mos e nënvlerëso ligësinë e arit.
Në atë ar ku një djall fjeti shumë gjatë.
Sëmundja e dragoit futet në zemrën e çdokujt që i afrohet malit.
Thuajse çdokujt.
Ti! Gjeji një shtrat këtij xhuxhit.
Dhe mbushja barkun me ushqim të ngrohtë.
E ka merituar.
Ruaje mirë!
Nëse përpiqet të largohet, më thuaj.
Lëviz!
Zgjohu xhuxh, erdhi koha që të ngrihesh...
Tjetrën do ta ngul në sy.
Erdhëm t'ju themi se...
pagimi i borxhit tuaj u ofrua dhe u pranua.
Çfarë pagimi? S'ju dhashë asgjë. Ju nuk keni asgjë.
Kemi këtë.
Kanë "Gurin e Çmuar"!
Hajdutë.
Si e keni marrë gurin e popullit tonë?
Ai gurë i përket mbretit!
Dhe mbreti mund ta marri me dashamirësinë tonë.
Por në fillim, ai duhet të nderoi fjalën e tij.
Na konsiderojnë budallenj. Është karrem.
Gënjeshtër e ndyrë.
"Guri i Çmuar" është në këtë mal.
- Është një marifet. - Nuk është marifet.
Guri është i vërtetë. Ua dhashë unë.
Ti.
E mora si pjesën time të katërmbëdhjetë.
Guxove të më vidhje.
Të të vjedhë, jo.
Ndoshta jam plaçkitës, por më pëlqen që të jem i ndershëm.
Jam i gatshëm për ta lënë si pretendimin tim të fundit.
Pretendimi yt i fundit?
Pretendimi yt.
S'ke asnjë pretendim për pronën time, ti mi i mjerë!
Kisha ndërmend të ta jepja.
- Shumë herë desha ta jepja, por... - Por çfarë, hajdut?
Ti ke ndryshuar, Thorin.
Xhuxhi që njoha në shtëpinë Begins, nuk do ta hidhte poshtë kurrë fjalën.
Nuk do të kishte dyshuar kurrë për besnikërinë e popullit të tij.
Mos më trego mua për besnikërinë.
Hidheni poshtë nga muri!
Nuk më dëgjuat?
Do ta hedh vetë.
Mallkuar qofsh!
Gandalfi të futi në këtë mesele.
Nëse s'të pëlqen plaçkitësi im. Të lutem, të mos e lëndosh.
Ma kthe.
Nuk po bën një figurë të bukur si mbreti poshtë malit, apo jo?
Thorin, biri i Threinit.
Nuk do bëj më kurrë marrëveshje me magjistarët.
- Ik. - More minj të pabesë!
Do negociojmë?
Kthimin e "Gurit të Çmuar", për atë që është premtuar?
Na kthe përgjigje.
Do që të ketë paqe, apo luftë?
Do zgjedh luftë.
Këmbë hekur.
Drejtoni heshtat.
Kush është ai?
Nuk duket shumë i lumtur.
Ai është Deini, zotëria i Majave të Hekurta.
- Kushëriri i Thorinit. - Ngjajmë me njeri-tjetrin?
Gjithmonë e kam konsideruar Thorinin më të arsyeshëm nga të dy.
Mirëmëngjes! Si jeni të gjithë?
Kam një propozim të vogël, nëse nuk ju vjen keq...
të më jepni një moment të vogël nga koha juaj.
Mund ta merrni në konsideratë... Që të pirdheni që këtu!
Që të gjithë, menjëherë!
Mos reagoni.
Qetësohu, zotëria Dein.
Gandalfi Gri.
Thuaju këtyre ndyrësirave të largohen. Ose do lyej këtë tokë me gjakun e tyre.
Nuk nevojitet një lufte midis xhuxhëve, njerëzve dhe "Elfëve".
Një legjion gogolësh po i afrohet malit. Tërhiq armatën tënde.
S'do tërhiqem nga një "Elf" dosido.
Sidomos përpara këtij idiotit indiferent të pyjeve!
Ai nuk dëshiron gjë tjetër, veç fatkeqësi për popullin tim.
Nëse zgjedh të vihet kundër meje dhe familjarëve të mi...
do t'ia çaj atë kokën e bukur! Të shohim nëse do jetë duke u qeshur atëherë.
- I çmendur, ashtu si kushëriri i tij! - E dëgjuat të gjithë?
Fillojmë. Le t'u japim këtyre maskarenjve atë që meritojnë.
Mundësoi: Filma24-AL.com & Filma24-AL.net.
Tokë-ngrënësit.
Oh, të lutem!
Përpara, ushtria ime!
Luzma e ferrit është poshtë nesh! Filloni luftën! Luftoni, bijtë e Durinit.
Unë do kapërcej murin. Kush do vijë me mua?
- Po! - Shkojmë.
- Tërhiquni! - Çfarë?
- Nuk do të bëjmë asgjë? - Ju thashë të tërhiqeni!
- "Elfët" nuk do luftojnë. - Thranduil, kjo është marrëzi!
Gati për betejë!
Në sulm!
Na këtë!
Gandalf? Ka ndonjë vend më të mirë?
Dërgoni bishat luftëtare!
Bëhuni gati për sulm.
Ata s'mund të luftojnë nga të dyja anët...
Tani do bëjmë lëvizjen tonë...
Tani le ta bëjmë marifetin tonë.
Lëvizni!
Azogu.
Po përpiqet që të na ndajë.
Të gjithë, tërhiquni në Dein! Menjëherë!
Në qytet. Bilbo, eja këtej!
Sigrid. Tilda!
Fëmijët e mi. Ku janë fëmijët e mi?
Unë i pashë. Ishin poshtë te tregu i vjetër.
Te tregu?
Po tani ku janë?
Tilda.
Sigrid.
Gogolët po avancojnë këtu!
Çoji harkëtarët në lindje. Mbajini sa të mundeni.
Harkëtarë, ejani këtej.
Gogolët morën "Rrugën e Gurit". Tregu është nën flakë.
Ju të tjerët, më ndiqni!
Në sulm të gjithë! Luftoni deri në vdekje!
Babi, jemi këtu!
Këtu!
Sigrid, poshtë!
Dëgjoni! Duhet të bashkoni gratë dhe fëmijët.
Çojini në sallonin e madh dhe bllokoni hyrjen. Më kuptuat?
S'duhet të dilni për asnjë arsye. Duam të rrimë me ty.
Tregoji babait tuaj pak respekt. Lëreni se merrem unë, zotëri.
Dëgjuat? Shkojmë te salloni i madh.
Alfred.
Vetëm gra edhe fëmijë. Më duhet çdo burrë të luftojë.
- Sigurohu që të kthehesh. - Do t'i çoj në vend të sigurt, zotëri.
Shpata ime i bindet urdhërave tu! Çohu!
Kujdesu për ta.
Ec, gjyshe!
Shkoni te salla e madhe.
Hapeni rrugën. Braktisni sheshin!
Ata s'mund ta mbajnë qytetin!
Xhuxhët janë thuajse pa forca.
Të mallkuar!
Ku është Thorini?
Na duhet. Ku është?
Le të rrjedhë gjak nëpër këto toka!
I vrisni të gjithë!
Tërhiquni!
Që kur e braktisim popullin tonë?
Thorin, po vdesin aty jashtë.
Ka salla brenda sallave mes këtij mali.
Vende që mund t'i fortifikojmë.
T'i forcojmë për t'u mbrojtur. Po. Po. Kjo duhet bërë.
Duhet ta spostojmë arin më poshtë në tokë, për ta shpëtuar.
Nuk dëgjove. Deini është rrethuar. Ka për të qenë masakër, Thorin.
Shumë vdesin në luftë. Jeta vlen pak.
Por një thesar si ky nuk mund të vlerësohet me jetët e humbura.
Ky vlen sa i gjithë gjaku që mund të derdhim.
Ti rri ulur këtu në këto salla me një kurorë në kokën tënde.
Dhe je më i pavlerë se kurrë.
Nuk duhet të më flasësh sikur unë të jem një xhuxh dosido.
Sikur unë të jem akoma...
Thorin "Lëkurë Lisi".
- Unë jam mbreti yt! - Gjithmonë ke qenë mbreti im.
Këtë e dije mirë dikur, por nuk mund të shohësh s'e çfarë je bërë.
Ik.
Ik që këtu...
përpara se të të vrasë.
Ti rri ulur këtu me një kurorë në kokën tënde...
Një thesar si ky nuk mund të vlerësohet me jetët e humbura.
Një thesar si ky s'mund të humbet.
Ka një sëmundje mbi këtë thesar.
A nuk jam unë mbreti?
Ky është vetëm i joni.
Ky ar është vetëm i joni. S'do të ndaj asnjë copë prej tij.
Ky thesar vlen sa gjithë jeta.
Ti do gjithë thesarin.
Ky është thesari i xhuxhëve.
Thorin "Lëkurë Lisi".
Një sëmundje e çmendi gjyshin tënd.
Ky është Thorini. Biri i Threinit, biri i Throrit.
Unë s'jam si gjyshi im.
Thonë se sjell vetëm çmenduri.
Po vdesin aty jashtë.
Deini është rrethuar.
Është rrethuar.
Rimerr vendlindjen tënde.
Ti ke ndryshuar Thorin.
Unë s'jam si gjyshi im.
Ky thesar vlen me të vërtetë më shumë se nderi yt?
Unë s'jam si gjyshi im.
Ky thesar do të të vrasi.
Tërhiquni!
Tërhiquni, në mal!
Tërhiquni!
Tani ju erdhi fundi.
Përgatituni për sulmin përfundimtar.
S'do fshihem pas një muri guri ndërsa të tjerët luftojnë për ne.
S'është në gjakun tim, Thorin.
Jo, nuk është.
Ne jemi bijtë e Durinit.
Dhe populli i Durinit, s'ia mbath nga një betejë.
S'kam asnjë të drejtë për t'ua kërkuar këtë.
Por a do më ndiqni për herë të fundit?
Në sulm!
Akoma jo! Prisni... prisni...
Sulmoni... tani!
Thorini.
Për mbretin!
Për popullin tim!
Xhuxhët...
po luftojnë.
Po luftojnë për mbretin e tyre.
Kushdo që do më ndjek deri në fund...
le të vij pas meje!
Unë them të rrimë me burrat tanë, edhe po jetuam edhe po vdiqëm.
- Unë do vij. - Merrni armët!
Eja me ne.
Jo, jo, jo. Më lërë të qetë. Jam grua plakë.
- Mos ki frikë. - Ik, të thashë!
Alfred "lëpirësi".
- Sa frikacak që je! - Frikacak?
Nuk janë të gjithë burrat të guximshëm për të veshur një korse.
Ti nuk je burrë, ti je feçkë.
Dein!
Thorin!
Ej, kushëri!
Pse u vonova kaq shumë?
Ka shumë nga këta poshtrit, Thorin.
- Shpresoj që të kesh një plan. - Po. Do eliminoj liderin e tyre.
Azogun?
- Do ta vras atë plehrën! - Përpara!
Ndoshta i mbijetojmë kësaj.
Gandalf!
Është Thorini.
Me Filin, Kilin, dhe Dualinin. Ka marrë me vete luftëtarët e tij më të mirë.
Për çfarë?
Për t'i prerë kokën gjarprit.
Gandalf!
Legolasi. Legolasi i gjetheve jeshile.
- Ka një ushtri të dytë... - Çfarë?
Me gogolë nga Gundabadi. Thuajse kanë arritur.
Gundabadi?
E kanë pasur plan që nga fillimi.
Azogu përballet me forcat tona. Pastaj Bolgu vjen që nga veriu.
- Nga veriu? Ku është veriu saktësisht? - Te "Majat e Korbave".
Te "Majat e Korbave".
Por atje janë Thorini, Fili, dhe Kili. Janë që të gjithë atje.
Ku është ai?
Duket sikur s'ka njeri.
- Mendoj që Azogu ia ka mbathur. - Nuk ma merr mendja.
Fili, merr vëllanë tënd dhe kontrolloni kullat.
Qëndroni fshehur të mos ju shohin. Nëse shikoni diçka, ejani raportoni.
- Mos sulmoni, jemi të qartë? - Kemi mysafirë.
Mercenarë Goblen.
- S'janë më shumë se njëqind. - Merremi ne me ta. Ikni!
Ikni.
Mblidhe ushtrinë.
Im zot, dërgoje këtë grup te "Majat e Korbave".
Xhuxhët do bien në kurth. Thorini duhet lajmëruar.
Lajmëroje vetë.
Humba mjaft gjak "Elfësh" duke mbrojtur këtë tokë të mallkuar.
- Jo më. - Thranduil.
Do shkoj unë.
Mos u bëj qesharak. S'do ia dalësh kurrë.
- Pse jo? - Sepse do të shohin dhe do të vrasin.
Nuk do ta bëjnë.
- Nuk do më shohin. - Nuk diskutohet kjo.
Nuk të lejoj.
Nuk po të kërkoj leje, Gandalf.
S'do ecësh më tej!
S'do i kthesh shpatullat. Jo kësaj here.
- Hapu nga rruga! - Xhuxhët do masakrohen.
Po, ata do vdesin.
Sot, nesër, pas një viti, pas 100 vjetësh. Ç'rëndësi ka?
Ata janë të vdekshëm.
Beson se jeta jote vlen më shumë nga jeta e tyre?
Kur s'ka dashuri për atë, s'ke dashuri fare brenda vetes.
Çfarë di ti për dashurinë?
Asgjë!
Ajo që ndjen për atë xhuxhin, nuk është reale.
Mendon se është dashuri?
Je gati të vdesësh për të?
Nëse e lëndon atë...
...duhet t'më vrasësh mua.
Do vij me ty.
- Ngrihu! - Largohu nga unë. S'marr urdhra nga ty.
Njerëzit të besonin. Të dëgjonin. Vendi i padronit të erdhi në dorë.
Por ti hodhe poshtë gjithçka. Për çfarë?
Alfred. Të ka dalë prapanica.
Ti qëndro këtu. Kontrollo katet më poshtë. Merrem unë këtej.
Ku është ai gogoli i shpifur?
Thorin.
Bilbo.
Duhet të ikni, menjëherë. Azogu ka një ushtri tjetër që do sulmoj nga veriu.
Kjo kulla do rrethohet. Nuk do ketë shpëtim.
Janë afër. Ai gogoli i mallkuar është aty prapa. Duhet të vazhdojmë.
Jo. Këtë do ai. Do të na tërheqë brenda.
Ky është kurth.
- Gjej Filin dhe Kilin, ktheji këtu. - Thorin, je i sigurt për këtë? - Bëje.
Do jetojmë për të luftuar një ditë tjetër.
Jo.
Ky do vdesë i pari. Pastaj vëllai i tij.
Pastaj ti, "Lëkurë Lis". Ti do vdesësh i fundit.
Mbathjani!
Këtu përfundon soji yt i ndyrë!
Kili.
Thorin!
Thorin, jo.
I vrisni të gjithë!
Jo.
Kili.
Vritini!
Jepini fund!
Kili!
- Kili! - Tauriel.
Kili.
Jo!
Tauriel.
Shqiponjat erdhën.
- Bilbo. - Mos lëviz, mos lëviz.
Gëzohem që je këtu...
- Para se të iki dua të di për miqësinë... - S'do ikësh askund, Thorin. Do jetosh.
I tërheq pas fjalët që t'i thashë më herët.
Ti bëre atë që një shok i vërtetë do ta bënte. Më fal.
Isha shumë i verbuar për të parë.
Më vjen shumë keq që të futa në një rrezik të tillë.
Jo, gëzohem që ndava rreziqet e tua Thorin. Nga i pari te i fundit.
Është më shumë se çdo Begins meriton.
Lamtumirë, mjeshtër Begins.
Kthehu te librat e tu. Dhe te kolltuku yt.
Mbill pemët e tua.
Shikoji duke rritur.
Nëse shumica e personave do të vinin shtëpinë përpara arit,
kjo botë do të ishte një vend më i lumtur.
Jo, mos! Jo, jo! Thorin, mos guxo...
Thorin, duro. Duro, të lutem! Shqiponjat. Shqiponjat erdhën.
Thorin.
- Unë nuk mund të kthehem. - Ku do shkosh?
Nuk e di.
Shko në veri, gjej Dunedain.
Është një endacak mes tyre. Duhet ta takosh.
Babai i tij Arathorni, ishte njeri i mirë.
Djali i tij, mund të rritet dhe të bëhet madhështor.
Si quhet?
Në tokat e egra e quajnë Strajder.
Emrin e tij të vërtetë, duhet ta zbulosh vetë.
Legolas.
Nëna jote të donte.
Më shumë se çdo gjë tjetër.
Më shumë nga jeta.
- Duan ta varrosin. - Po.
Nëse kjo është dashuri, unë nuk e dua.
Ma hiq. Të lutem!
- Pse të dhëmb kaq shumë? - Sepse ishte reale.
Do të bëhet një alamet feste sonte.
Këngë do të këndohen. Histori do të tregohen.
Dhe Thorin "Lëkurë Lisi", do të bëhet legjendë.
E di që duhet ta nderoni ashtu. Por për mua s'ka qenë kurrë ashtu.
Ai ishte... Për mua ai ishte...
Them të iki kështu në qetësi. Përshëndeti të tjerët nga unë.
Mund ta bësh vetë.
Nëse ndonjë nga ju kalon nga shtëpia Begins...
Çaji shërbehet në orën katër.
Ka mjaftueshëm.
Jeni gjithmonë të mirëpritur.
Trokisni pa merak.
Kufijtë e Shajrit. Këtu duhet të të lë.
Sa keq.
Më pëlqen të kem një magjistar afër.
Mesa duket sjell fat.
Nuk mendon vërtetë që të gjitha arratisjet e tua ishin fat i pastër?
Unazat magjike nuk përdoren lehtë, Bilbo.
Mos më kalo për budalla. E di që gjete një në shpellat e gogolëve.
Dhe të kam ruajtur që nga ai moment.
Epo, falë Zotit.
Lamtumirë, Gandalf!
Lamtumirë!
S'duhet të shqetësohesh për atë unazë. Më ra nga xhepi në betejë. E humba.
Je një person i mirë, z. Begins. Dhe të kam shumë përzemër.
Por je vetëm një individ i vogël, në një botë të madhe, sidoqoftë.
Ajo është arka e nënës sime.
Kjo është karrigia ime e drekës.
Ule poshtë atë stolin. Çfarë po ndodh këtu?
Ç'kemi, zoti Bilbo! S'duhet të ishe këtu.
Çfarë do të thuash?
- Supozohet që ti ke vdekur. - Nuk kam vdekur.
Supozoni diçka tjetër.
Nuk besoj se të lejohet. Zoti Bilbo!
20. Ofron dikush 21? U shit te zonja Volder.
Diçka ku të fusë këmbën e shëndoshë.
Ja një pjesë artizanale. Është bërë në Shajrin.
Asnjë improvizim xhuxhësh këtu. Kemi një ofertë...
Ndaloni!
- Është bërë një gabim. - Po ti kush je?
Si kush jam? Ti e di shumë mirë se kush jam, Lobilja Sakvill Begins.
Kjo është shtëpia ime. Dhe këto janë lugët e mia. Faleminderit.
Më lejoni...
Kjo është shumë e parregullt. Kaluan 13 muaj që kur je zhdukur.
Nëse je vërtetë Bilbo Begins, që s'ka vdekur... Mund ta vërtetosh?
Çfarë?
Diçka zyrtare me emrin tënd sipër, do mjaftonte.
Patjetër.
Kontrata e punës si një pla...
S'ka rendësi.
Shiko, është firma ime.
Epo, duket gjithçka në rregull. Po, duket që nuk ka dyshime.
Kush është ky personi që i ke premtuar shërbimet e tua?
Thorin "Lëkurë Lisi".
Ishte miku im.
Jo, faleminderit!
S'duam vizitorë të tjerë, persona për urime apo të afërm të largët.
Po sikur të jenë miq të vjetër?
- Gandalf? - Bilbo Begins.
I dashur Gandalf.
Gëzohem që të shoh përsëri. 111 vjet. Kush do ta besonte?
Eja, futu brenda. Mirë se erdhe!
Përktheu: Andi Dhimitri